صدای بال فرشتگان

فرشته ها وجود دارن اما چون بعضی وقتا بال ندارن ما بهشون میگیم دوست...

بلاگفای بی تربولو

مامااااااااااااااااان..........همین الان کلی متن نوشتم......................همش پرید.........

این بلاگفا هم چشم دیدن منو نداره.......بعد از صد سال و اندی که اومدم عین بچه ی آدم آپ کنم نذاشت.............

منم به کوری چشم بلاگفا نمی گم چی نوشته بودم...........تا چشش دراد( البته چش خودم بیشتر در اومد!!!!!)

+ نوشته شده در سه شنبه هجدهم تیر 1387ساعت 11:2 قبل از ظهر توسط آذین خانوم |

دفتر زمان....

اینم از آخرین ِ هزار و سیصد و هشتاد وشش ....

و آخرین ِ ما.... آخرین دوازده سال تلاش ....

دفتر خاطرات زمان رو که ورق بزنم هزاران عکس هست .... تو این هزاران عکس هزاران آدم هست که با هر ورق زدنی دو بار برام دست تکون می دن ..یکی برای سلام و دیگری برای .....!

امروز هم باید یه ورق دیگه به جمع اونا اضافه کرد....این بار هم دست تکون میده ولی برای ...خداحافظی....!

و فردا .... یه برگ سفید ِ سفید ....!

ـ سلام....

ندام .... چیه؟! انتظار داشتین آذین باشه؟!

آذین ور شکست شده .... تمام سهامش رو به من فروخت ... و من با کمال میل سهامش رو خریدم ...( نکته ثروتی داشت ....!)

عیدتون مبارک .....البته پیشاپیش ...!

شوخی کردم بابا ....هر چند آذین ورشکست شده ولی من سهامش رو نخریدم ...از اون جایی که کامپیوتر آذین خرابه .... و خیلی هم دوست داشت که شب عیدی وبلاگش آپ بشه ...لذا از بنده خواهش که اینجانب به جای ایشان .....

و ما هم که دلســــــــــــــــــــوز...... قبول کرده ایم ...!

شب آخرین هشتاد وشش بخیر...

+ نوشته شده در پنجشنبه یکم فروردین 1387ساعت 2:1 قبل از ظهر توسط آذین خانوم |

بعد از اینهمه مدت...

سلام...یه سلام بعد از اینهمه مدت...امیدوارم حالتون خوب باشه...من که خیلی دلم برای اینجا تنگ شده بود...فقط اومدم که سلامی عرض کنم و برم...چون واقعا هیچ متنی واسه نوشتن ندارم!

پس فعلا!!!!

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و سوم اسفند 1386ساعت 11:31 قبل از ظهر توسط آذین خانوم |

کریسمس مبارک

سلام...فقط اومدم که کریسمس رو تبریک بگم و برم...مخصوصا به هم وطنای مسیحیم

سال نوی میلادی مبارک

+ نوشته شده در سه شنبه چهارم دی 1386ساعت 1:41 بعد از ظهر توسط آذین خانوم |

همسایه ی گمشده...

شايد مرا ديگر نشناسی، شايد مرا به ياد نياوری. اما من تو را خوب می شناسم. ما همسايه ی شما بوديم و شما همسايه ی ما و همه مان همسايه ی خدا...

يادم می آيد گاهی وقتها می رفتی و زير بال فرشته ها قائم می شدی و من همه ی آسمان را دنبالت می گشتم؛ تو می خنديدی و من پشت خنده هايت پيدايت می کردم...

خوب يادم هست که آن روزها عاشق آفتاب بودی. توی دستت هميشه قاچی از خورشيد بود. نور از لای انگشتهای نازکت می چکيد. راه که می رفتی ردی از روشنی روی کهکشان می ماند...

يادت می آيد؟ گاهی شيطنت می کرديم و می رفتيم سراغ شيطان. تو گلی بهشتی به سمتش پرت می کردی و او کفرش در می آمد. اما زورش به ما نمی رسيد. فقط می گفت: همين که پايتان به زمين برسد می دانم چطور از راه به درتان کنم

تو، شلوغ بودی، آرام وقرار نداشتی.آسمان را روی سرت می گذاشتی و شب تا صبح از اين ستاره به آن ستاره می پريدی و صبح که می شد در آغوش نور به خواب می رفتی اما هميشه خواب زمين را می ديدی. آرزوئی روياهای تو را قلقلک می داد.دلت می خواست به دنيا بيائی. و هميشه اين را به خدا می گفتی. وآن قدر گفتی و گفتی تا خدا به دنيايت آورد. من هم همين کار را کردم، بچه های ديگر هم؛ ما به دنيا آمديم و همه چيز تمام شد...

تو اسم مرا از ياد بردی و من اسم تو را

ما ديگر نه همسايه ی هم بوديم نه همسايه ی خدا

ما گم شديم و خدا را گم کرديم......

دوست من، همبازی بهشتی ام!نمی دانی چقدر دلم برايت تنگ شده. هنوز آخرين جمله ی خدا توی گوشم زنگ می زند:

از قلب کوچک تو تا من يک راه مستقيم است. اگر گم شدی از اين راه بيا. بلند شو

از دلت شروع کن

شايد دوباره همديگر را پيدا کرديم

پ.ن۱:دوباره سلام...

پ.ن۲:همسایه های گمشده ی ما الان کجان؟؟؟؟؟؟

پ.ن۳:راستش این متن مال من نیست...از توی یه وبلاگ برش داشتم به اسم هم میهن...به صاحبش هم خبر دادم...حالا منتظر می مونم تا ببینم اجازه میده که اینجا بمونه یا نه....راستش خیلی جذبش شدم...دوست داشتم شما رو هم تو لذت خوندنش سهیم کنم...

پ.ن۴:خدانگهدار

+ نوشته شده در دوشنبه بیست و ششم آذر 1386ساعت 5:53 بعد از ظهر توسط آذین خانوم |

جعبه های خدایی...

در دستانم دو جعبه دارم که خدا به من داده است. او گفت:غصه هایت را درون جعبه سیاه بگذار و شادی هایت را درون جعبه طلایی.به حرف خدا گوش کردم.شادی ها و غصه هایم را درون جعبه ها گذاشتم. جعبه طلایی روز به روز سنگین تر می شد و جعبه سیاه روز به روز سبک تر.
از روی کنجکاوی جعبه سیاه را باز کردم تا علت را دریابم.دیدم که ته جعبه سوراخ است و غصه هایم از آن بیرون می ریزد.سوراخ جعبه را به خدا نشان دادم و گفتم:در شگفتم که غصه های من کجا هستند؟خدا با لبخندی دلنشین گفت:ای بنده من!همه آنها نزد من٬ اینجا هستند.
پرسیدم پروردگارا!چرا این جعبه ها را به من دادی؟چرا ته جعبه سیاه سوراخ بود ؟گفت:ای بنده من!جعبه طلایی را به تو دادم تا نعمت های خود را بشماری و جعبه سیاه را برای اینکه غم هایت را دور بریزی...

پ.ن۱:سلام...یه سلام بعد از یه وقفه ی طولانی...امیدوارم حالتون خوب باشه...

پ.ن۲:چقدر سخته که پر از حرف باشی اما...

پ.ن۳:خداحافظ...

+ نوشته شده در پنجشنبه هشتم آذر 1386ساعت 11:7 قبل از ظهر توسط آذین خانوم |

52 روز غيبت

سلاااااااااااااااااااااااااااااااام............وای خدای من...چقدر دلم براتون تنگ شده بوووووووود...انگار صد ساله که نبودم....بدون هیچ برنامه ی قبلی هم الان کانکت شدم.واسه همینم هول شدم

دوباره برمیگردم!

(مثه سنجد بخونین: برمیگردم...حتما")

فردا میام و جواب همه ی محبتاتون رو میدم

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و دوم آبان 1386ساعت 1:3 بعد از ظهر توسط آذین خانوم |

باز آمد بوی ماه مدرسه....

یه سال که باید پر از تلاش باشه

برام دعا کنین...برای من و همه ی هم سن های من...

+ نوشته شده در شنبه سی و یکم شهریور 1386ساعت 10:58 بعد از ظهر توسط آذین خانوم |

زندگی...

...کاش زندگی هم یک چرتکه بود

حسابهایمان که با هم نمی خواند

چرتکه را وارونه می کردیم...

پ.ن۱:سلام

پ.ن۲:همین

پ.ن۳:تا بعد...

+ نوشته شده در دوشنبه بیست و ششم شهریور 1386ساعت 1:27 بعد از ظهر توسط آذین خانوم |

جانماز روی طاقچه اش می گفت :
اشک هایش !
دلم برای اشک هایش تنگ می شود.
روسری سفیدش می گفت :
گیسوانش !
دلم برای گیسوانش تنگ می شود .
آینه ی جیبی اش می گفت :
خنده هایش !
دلم برای خنده هایش تنگ می شود .

و من
دلم برای دست هایش ،
چشم هایش ،
گونه هایش ،
بوسه هایش ،
خنده هایش ،
قصه هایش ، ...
تنگ می شود
تنگ می شود
تنگ می شود ...

سلام.این شعر و دوست عزیزم حباب برام نوشته بود...خیلی ازش خوشم اومد...الانم اومدم بگم که از همه ی شما به خاطر هم دلیتون ممنونم...از ندا..آقا توحید...بهار...حباب...پایا...moh3n...وب نوشت... و خلاصه هزکسی که اومد اینجا و رفتن فرشته ام رو بهم تسلیت گفت...نمی دونم چه جوری باید تشکر کنم...منو ببخشین اگه جمله ی ادبی قشنگی برای بیان احساسم نمی نویسم...سعی میکنم لطفتون رو جبران کنم...

+ نوشته شده در دوشنبه دوازدهم شهریور 1386ساعت 7:4 بعد از ظهر توسط آذین خانوم |

...
...
پرنده بر شانه هاي انسان نشست . انسان با تعجب رو به پرنده كرد و گفت : اما من درخت نيستم. تو نمي تواني روي شانه ي من آشيانه بسازي. پرنده گفت : من فرق درخت ها و آد م ها را خوب مي دانم. اما گاهي پرند ه ها و انسا نها را اشتباه مي گيرم. انسان خنديد و به نظرش اين بزر گترين اشتباه ممكن بود. پرنده گفت: راستي، چرا پر زدن را كنار گذاشتي؟ انسان منظور پرنده را نفهميد، اما باز هم خنديد. پرنده گفت : نمي داني توي آسمان چقدر جاي تو خالي است . انسان ديگر نخنديد. انگار ته ته خاطراتش چيزي را به ياد آورد . چيزي كه
نمي دانست چيست. شايد يك آبي دور، يك اوج دوست داشتني. پرنده گفت : غير از تو پرنده هاي ديگري را هم مي شناسم كه پر زدن از يادشان رفته است . درست است كه پرواز براي يك پرنده ضرورت است ، اما اگر تمرين نكند فراموشش مي شود. پرنده اين را گفت و پر زد . انسان رد پرنده را دنبال كرد تا اين كه چشمش به يك آبي بزرگ افتاد و به ياد آورد روزي نام اين آبي بزرگ بالاي سرش آسمان بود و چيزي شبيه دلتنگي توي دلش موج زد . آنگاه خدا بر شانه هاي كوچك انسان دست گذاشت و گفت : يادت مي آيد تو را با دو بال و دو پا آفريده بودم ؟ زمين و آسمان هر دو براي تو بود . اما تو آسمان را نديدي. راستي عزيزم، بال هايت را كجا گذاشتي؟ انسان دست بر شانه هايش گذا شت و جاي خالي چيزي را احساس كرد آنگاه سر در آغوش خدا گذاشت و گريست!!!!!

صفحه نخست
نامه برقي
آرشیو وبلاگ

پیوندهای روزانه

می خوای سنت رو دقیقا" بدونی؟
یه خورده با موس برو تو صورتش تا ببینی چی میشه
اینجا فکرتو می خونن
تا حالا با ميكروسكوپ الكتروني كار كردي؟؟؟
آرشیو پیوندهای روزانه

نوشته های پیشین

تیر 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
دی 1386
آذر 1386
آبان 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
تیر 1386
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
فروردین 1386
اسفند 1385
بهمن 1385
دی 1385
آذر 1385
آبان 1385

پیوندها

نیایش ققنوس_وبلاگ ندا
خواب ها دروغ نمي گويند_حباب
دخمل خاله
معجون عشق_وبلاگ الهه
وب نوشت
وبلاگ پریسا
خاطرات یه کنکوری
شب شعر
خر 2 خر
شرکت هیولاها
الهه ی مشرق زمین_الهه خانوم
کلبه ی سید ایوب_آقا توحید
آقا مسعود که میگه یه عاشق تنهاست...
اینجا همه عشق پپسی دارن(پپسی من)
آقا میلاد دوست اهوازی ما
42 گرم عریانی
ماهی قرمز کوچولو
همراز- نیما و تانی...زوج تا همیشه خوشبخت
کلیک نکن...گفته باشم
قافله ی دل
سرزمين تنهايي من_دوست من مهرداد
آقا محسن...
هم ميهن‌_غزاله

RSS